COLUMN
Even in de rus(t)stand
26 Mei 2009
Moskou(d) zonder jou.......
26 Mei 2009
Nederland oh Nederland
4 Mei 2009
Afscheid nemen bestaat wel.
11 Apr 2009
Papa
11 Apr 2009
Het vak
11 Apr 2009
Zijn we wel wakker?
11 Apr 2009
Koken van woede!
4 Mar 2009
Gewichtig
18 Feb 2009
Shine!
11 Feb 2009
Zorg meer, zorg minder
4 Feb 2009
Erik Engerd
28 Jan 2009
Homo sweet home
14 Jan 2009
Go Toppers Go!
7 Jan 2009
This is tv!
24 Dec 2008
Merry X-mas
10 Dec 2008
Geen kracht!
3 Dec 2008
Kerst-Boom
26 Nov 2008
Hetzelfde liedje!
19 Nov 2008
Big Star Dom!!!!!
5 Nov 2008
GO TOPPERS GO!
Ik heb slapeloze nachten gehad de afgelopen maanden en weken, er is heel veel gebeurd. Het lijkt alsof ik eigenlijk niets goed meer kan doen, dat alle leuke dingen, die ik ooit heb gedaan, geen waarde meer hebben. Mijn moeder was nog het meest aangedaan en kon het niet verkroppen dat mensen zo over mij dachten. De enige zon die ik nog zag schijnen was de prednison, en daar ben ik onlangs mee gestopt vanwege de enorme bijwerkingen. De steun van mijn vrienden, mijn familie, mijn moeder en helemaal mijn uit de hemel gezonden partner heeft mij op de been gehouden. Ook de fans in het land die weer en wind hebben doorstaan om mij een hart onder de riem te steken tijdens de optredens hebben een helende werking gehad, want zo voelde het. Maar nu is het eindelijk een beetje licht geworden, en dat vlak voor de feestdagen! Eindelijk gaat het weer beter, even geen hoestdrank, maar een glaasje champagne en even geen medicijn, maar een vitaminepil. Het was een heftig jaar, 2008, met als hoogtepunt de Toppers in mei en de ontmoeting met Sander. Die ontmoeting in Den Haag vergeet ik nooit meer, ik was op een breekpunt dat ik niet meer geloofde in de liefde. En dat uit mijn mond; ik, die altijd nog wel een openingetje ergens in zag, was nu totaal verslagen. En toen kwam Sander, op het juiste moment, op de juiste plaats en op de juiste tijd. We zijn nu een halfjaar samen en ik mag niet op de zaken vooruitlopen, maar wat een feest met die man..! Ik geniet zo elke dag samen met hem, dat, wat ze ook over me schrijven, mij eigenlijk niets meer deert. Ze doen maar en Sander weet beter.
Toppers afgelopen mei was de tot nu toe beste editie, de show zat zo verdomde goed inelkaar. De opening met ons springend uit een vliegtuig was er een om nooit te vergeten en met een ongekende sfeer in die ArenA bij binnenkomst. Ik wil 2009 dan ook ingaan met alle frisse moed en wil die ik in me heb. Het Nationaal Songfestival heeft nu prioriteit nummer 1, de liedjes zijn opgenomen en Nederland zal trots kunnen zijn op de inzending naar het Eurovisie Songfestival.
Afgelopen week begon de voorverkoop voor de Toppers in 2009; we waren doodnerveus, omdat je nooit weet hoe het grillige publiek kan reageren op bepaalde zaken. Toen afgelopen zaterdag het verlossende telefoontje kwam van het tickebureau met de mededeling dat beide concerten op 12 en 13 juni zo goed als uitverkocht waren en de zaterdageditie zelfs in een recordtijd van vijf minuten (!) zijn we elkaar emotioneel in de armen gevallen en hebben een vreugdedans gemaakt van blijdschap. Nederland houdt van de Toppers! Het is een volksfeest geworden en zelfs - of misschien juist- in deze financieel moeilijke tijd zo veel mensen aanzetten tot het kopen van een kaartje, dat noem ik echt Toppers-klasse.
We zullen ons in de nieuwe samenstelling nog moeten bewijzen, maar ik kan u alvast melden dat de sfeer onderling geweldig is. Inmiddels zijn de eerste repetities voor het Songfestival achter de rug en ik weet bijna zeker dat Toppers 2009 ongekend gaaf, spectaculair en sensationeel gaat worden. Ik heb er in ieder geval mijn zinnen op gezet om dat persoonlijk te waarborgen voor al die mensen die nu al kaarten hebben gekocht voor volgend jaar. Uit de grond van ons hart, en ik spreek namens al die honderden mensen die elk jaar het Toppers-spektakel waarmaken, bedankt Nederland!
Go Toppers Go!!!!